stralend

Gezondheid is een raar ding, wanneer je gezond bent sta je er weinig bij stil, hoogstens een tijdje wanneer iemand in je omgeving ziek is. Wanneer je niet gezond bent beheerst het je leven, zeker wanneer je nog op zoek bent van de reden waarom je je zo rot voelt.
Ik ben de afgelopen maanden druk geweest in de medische molen en behalve de uiteindelijke niet zo ernstige diagnose "galstenen" kwam er nog zo het een en ander langs.
Dit alles maakt dat ik nu ik gediagnosticeerd, geoppereerd en nu weer helemaal gezond ben, ontzettend geniet van alles wat ik weer heb, en kan etc.
Volgens bekenden loop ik te stralen, en hoewel ik me ook best stralend voel ben ik dan ook wel weer zo nuchter om te denken dat dat ook komt door de vergelijking met hoe ik er afgelopen maanden uitzag.
Maar blijkbaar heb ik dat toch een beetje onderschat zo merkte ik vannochtend.
Ik liep over straat en er komt mij een wildvreemde dame tegemoet, ze kijkt neutraal. Op het moment dat ze mij ziet breekt er een brede lach door bij haar:
 zij "je hebt een blijde dag vandaag zeker?"
ik beetje verrast "Ja inderdaad"
zij ''ik zie het aan je geniet ervan"
ik "dat zal ik doen fijne dag verder''
Dit alles in het voorbijgaan, was ik al niet blij dan werd ik het nu wel!

Een heel jaar..

Een heel jaar heb ik niet geschreven, mijn laatste berichtje was niet zo opwekkend, naar aanleiding daarvan zou je denken dat ik in een depressie ben geschoten afgelopen jaar, gelukkig is dat niet waar.
Afgelopen jaar was een jaar van vermoeidheid weinig energie en daardoor zat ik ook geestelijk niet lekker in mijn vel.
Een jaar wat eindigde met een galsteenoperatie, met de nodige complicaties. En een nieuw jaar wat in mei begon met ENERGIE zoveel als ik in jaren niet gehad heb. Want achteraf heb ik al jaren last van die gal maar heb ik mijn verminderde energie altijd op andere oorzaken gegooid..
Nu pak ik alles weer op wat ik de laatste maanden heb laten schieten, sociale contacten, school, sport, en doe ik de overige dingen weer beter en met meer overgave, werk, huishouden etc. Tijd om ook mijn blog weer eens op te pakken..
Lezen deed ik nog wel, reageren ook zo hier en daar op onregelmatige basis, maar nu krijg ik ook weer zin in schrijven :-)

Smaak om zeep geholpen?

Dit weekend was het museumweekend, en was ik met mijn gezin in het Bakkerijmuseum daar zagen we een heleboel producten ambachtelijk bereid worden. Dit werd gedaan door veelal oudere bakkers, die met heel veel plezier stonden te vertellen over hun vak, en de beste manier om dingen te bereiden.
Toen we bij de bakker stonden die gevulde koeken stond te maken vertelde hij over het verschil tussen amandelspijs en banketbakkersspijs, boter en margarine enz. Hij had het over goedkopere productie, en het ten koste gaan van de smaak. Hij ging zelfs zover dat hij zei dat de smaak van de mensen binnen 1 generatie om zeep was geholpen, met de komst van zakjes pakjes en alle andere goedkopere alternatieven die we tegenwoordig gebruiken.
Ik vond het leuk naar deze man met zoveel liefde voor zijn vak, zijn stokpaardje horen te berijden, en in wat hij zegt zit ook wel wat, hoewel ik er ook niet voor wil pleiten om alle zakjes, pakjes, gedroogde kruiden etc. onmiddellijk de deur uit te doen. We hebben zoveel tijd gewonnen door al deze producten, en sommige alternatieven van nu zijn gewoon gezonder/beter voor lijn, hart en bloedvaten.

Zelf heb ik een hele ontwikkeling meegemaakt wat smaak en koken betreft.
Mijn moeder had bepaald geen passie voor koken, en voor bakken matig.  Mijn moeder serveerde (op een paar uitzonderingen na) gezonde maar smakeloze maaltijden. Ze kookte niet wat zij niet lekker vond, of wat ze niet kende, en dat was veel! Als er al eens een experiment was, was dat een honig of Knorr uitspatting, die door ons erg lekker werden gevonden.
Als reactie hierop ging ik, toen ik op mijzelf ging met veel zakjes, pakjes, zout, kruidenmixen, aardappelanders etc. koken.
Langzamerhand ontdekte ik groenten die ik nooit had gegeten, at ik voor het eerst geitenkaas, olijven etc, veel moest ik leren eten, maar uiteindelijk bleek ik veel lekker te vinden. Na deze flipperkast aan smaken kalmeerde ik een beetje, en ontwikkelde ik meer gevoel voor combinaties, en werd mijn smaak iets subtieler.
Nu probeer ik een leuke middenweg te vinden in het koken met de meest smaakvolle producten zoals verse kruiden, room, roomboter, en de makkelijkere of gezondere variaties zoals gedroogde kruiden, kant en klaar producten en olijfolie.
Zo gebruik ik meestal geen zakje kant en klare saus meer voor mijn macaroni, maar maak zelf een saus met verse kruiden, als basis gebruik ik dan wel weer gepelde tomaten uit een kartonnetje, maar dan wel diegene met de minste toevoegingen, waarom er in een tomatensaus suiker nodig is weet ik echt niet. Zo weet ik beter wat voor ingrediënten er in mijn saus zitten, en het smaakt lekkerder (minder zout en meer kruiderig) en maak ik het mijzelf ook weer niet al te moeilijk. Verder probeer ik de wereldgerechten, en al zijn vrienden te omzeilen, omdat daar zoveel suiker zout en harde vetten inzitten. Potjes en blikken groente idem trouwens (geen harde vetten natuurlijk)
De laatste jaren vind ik het leuk om recepten uit te proberen voor de dingen die ik normaal in pak/blik/pot in de winkel koop. Als bronnen gebruikte ik in het verleden mijn oma en schoonmoeder, tegenwoordig hoor ik veel van een oudere collega, of cliënten van mij, die ook ouder zijn. Mijn cliënten waarderen deze experimenten trouwens heel erg, voor hen ruikt of smaakt het dan naar vroeger, en de verhalen komen dan vaak los. Ook gebruik ik natuurlijk het internet als onuitputtelijke bron voor de wat nieuwerwetse producten.
Ik probeerde soepen, sauzen, ragouts, marsepein, koekjes, griesmeelpudding, draadjesvlees etc.
Wat ik de laatste jaren ook wel eens vers eet (eerst alleen uit de diepvries) is spinazie, dat eten we vanavond, roerbakspinazie met knoflook, rode ui en chevre.
Het recept plaatste ik hier

Hoe een rustige middag uitliep op een kinderfeestje..

Na een periode van iets teveel werken (lang leve de roosteraar) Had ik dan nu een iets rustigere week. Behalve huiswerk, en huishouden wilde ik natuurlijk ook wat tijd met mijn dochter spenderen. Zij en ik hebben elkaar gemist!
Vandaag was er een heerlijke woensdagmiddag te spenderen met zijn tweetjes. F vroeg al een tijdje om cakejes te bakken, dus dat gingen we maar eens doen.
Om half 1 op het schoolplein kwamen F en vriendje Y op mij afrennen “mag Y komen om cakejes te bakken”, gezellig!
Tussen het cakejes bakken en versieren werd er even buitengespeeld, en kwamen ze weer binnen met vriendje M. M deelde mij mede dat hij even naar zijn oma ging om te zeggen dat hij bij ons cakejes ging versieren, eeeh gezellig!
Toen we het glazuur aan het maken waren ging de bel, F deed open en daar stond vriendinnetje N, “ha N kom je cakejes versieren?” riep ze meteen. En zo gebeurde het dat ik ineens quality time had met 4 kinderen.
Na het versieren en natuurlijk opeten hebben ze nog heerlijk met zijn allen buitengespeeld, kon ik het slagveld even opruimen!
Ach ja, het liep niet helemaal als ik het in mijn hoofd had gehad, maar het was wel erg gezellig! vriendje Y. vertrouwde later aan mijn man toe dat hij vond dat het vanmiddag wel een feestje leek, en dat vond ik nou ook!

Een paar voorbeeldjes:

hoe twee avondmensen toch lekker wakker kunnen worden

Ik ben een avondmens! Ik heb 's avonds grote moeite om op tijd naar bed te gaan, en als logisch gevolg 's ochtends veel moeite er weer uit te komen.
Ik word moeilijk wakker, en als ik dan wakker ben, ben ik niet bepaald vrolijk en gezellig.
Maaaar sinds een paar jaar hebben we er wat op gevonden! Sinds mijn dochter in een gewoon bed slaapt komt ze 's ochtends in ons bed aan mijn kant gekropen, dat was niet altijd even fijn trouwens, want dat was vaak idioot vroeg!
Sinds F. wat groter is begint toch steeds duidelijker te worden dat met name in de winter, ook zij moeite heeft om wakker te worden.
Wat mettertijd gegroeid is dat mijn man wanneer hij naar zijn werk gaat (idioot vroeg in mijn optiek) hij ons meisje ovebrengt naar ons bed, wij tegen elkaar aankruipen, en dan al knuffelend/kroelend wakker worden. Vaak wrijft ze haar neusje tegen de mijne, en altijd krijg ik veel kusjes. Na ongeveer een half uurtje kruipen wij zo langzamerhand onder ons dekbed uit, en beginnen de dag. Zeg nou zelf er is toch geen betere manier om wakker te worden!!